Afgelopen juli werd ik benaderd door Kim van der Meulen, freelance journalist voor &C the Magazine (het magazine van Chantal Janzen) met de vraag of ik mee wilde werken aan een serie interviews over vrouwen met een bijzonder verhaal. Ze had mij en de Vrienden van Gijs op 15 mei gezien bij Carrie op Vrijdag en dacht meteen aan mij toen ze deze opdracht kreeg.

Praten over wat je voelt in je rouwproces is niet altijd gemakkelijk, maar wel heel belangrijk.

Schitterend uitzicht over de Friese landerijen, oranjekoek, De Kast, het Drenkelingenhuisje op Terschelling en heel veel liefde in de vorm van mooie ontroerende woorden, muziek en foto’s.

We krijgen geen gebruiksaanwijzing bij rouw. En ieder rouwpad is anders en er is geen goed of fout.

Gisteren bezocht ik het beeld Stille Strijd in Katwijk aan Zee.

Wat we zien, vertelt niet altijd het hele verhaal.

Het afscheid waar ik gisteren mocht spreken, was het afscheid van een trotse opa van een lief meisje van 2,5 jaar oud.

Vanmiddag mocht ik spreken op een hele bijzondere plek, namelijk bij uitvaartcentrum Oeverse Bos in Emmen. De plek waar mijn zoon vorig jaar opgebaard lag in een 24-uurs kamer. De plek waar we de laatste week voor zijn uitvaart zoveel samen zijn geweest. De plek waar ik mijn kind voor de laatste keer kon aanraken, waar ik hem voor het sluiten van de kist, met lippenstift op een kus op zijn voorhoofd gaf.

Muziek is voor mij altijd heel belangrijk geweest. Het eerste wat ik deed in de ochtend was de radio aanzetten. Stapte ik in de auto, meteen de radio aan. Aan het werk? Radio aan!

Een vrouw die haar leven kleur gaf door haar liefde, haar zorgzaamheid en haar onuitputtelijke aandacht voor anderen.

Naast Paula Spreekt, waarbij mijn focus voornamelijk ligt bij het prachtige en ontroerende vak uitvaartspreker, ben ik onlangs op mijn 50e verjaardag ook officieel gestart met Paula Troost!

Ik ben nog altijd zeer onder de indruk van de overweldigende media aandacht voor de Wandelactie van de vrienden van Gijs!