Het afscheid waar ik gisteren mocht spreken, was het afscheid van een trotse opa van een lief meisje van 2,5 jaar oud.
Toen ik deze informatie ontving tijdens de spreekvraag, dacht ik meteen aan wat Iede Hoorn schreef in zijn boek 𝙇𝙚𝙫𝙚𝙣 𝙢𝙚𝙩 𝙙𝙚 𝙙𝙤𝙤𝙙. Hij legt daarin uit dat het voor kinderen net zo belangrijk is dat ze ruimte krijgen om hun gevoelens te uiten, vragen te stellen en op hun manier bij te dragen aan het afscheid, als voor volwassenen. Je kind voorlezen uit een boekje dat over dit thema gaat, kan helpen om de juiste woorden te vinden. Er bestaat zelfs een Lego-set om een kind op speelse wijze te laten zien hoe een uitvaart eruitziet.
De ouders van het 2,5-jarige meisje gaf ik het boek 𝙏𝙤𝙩 𝙫𝙤𝙤𝙧𝙗𝙞𝙟 𝙙𝙚 𝙧𝙚𝙜𝙚𝙣𝙗𝙤𝙤𝙜 van Kathleen Amant cadeau, dit boek is speciaal voor peuters. Andere mooie boekjes zijn 𝙇𝙞𝙚𝙫𝙚 𝙤𝙢𝙖 𝙋𝙡𝙪𝙞𝙨 van Dick Bruna of 𝙆𝙞𝙠𝙠𝙚𝙧 𝙚𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙫𝙤𝙜𝙚𝙡𝙩𝙟𝙚 van Max Veldhuijs.
De ouders waren in eerste instantie niet van plan hun dochtertje mee te nemen naar de uitvaart. Toen ik gisteren in de familiekamer kwam, vertelden ze echter dat de andere opa aan het oppassen was en haar mee zou brengen naar de uitvaart. Mede door het boekje dat ik hen had gegeven en door wat ik hen had uitgelegd, hadden de ouders besloten dat ze er toch gewoon bij zou zijn.
Bijzonder detail was dat ze afgelopen weekend een dood vogeltje vonden en dat samen met haar hebben begraven. Dat moest zo zijn, denk ik. Misschien was het wel een knipoog van haar lieve opa.
En tijdens de uitvaart deed de kleine meid het super goed! Natuurlijk zorgt een kind voor levendigheid en duurde het uur uiteindelijk voor haar net iets te lang, maar ook dat loste zich prima op. De aanwezigen wisten hoe trots opa was op zijn kleindochter en ik ben ervan overtuigd dat niemand het als storend heeft ervaren, maar dat ze juist een glimlach teweegbracht.
Reactie plaatsen
Reacties