7 maanden geleden kon ik je voor het laatst aanraken, nog 1x door je haar kroelen, een laatste kus op je voorhoofd, voordat we met elkaar je kist sloten….
Vanwege onze keuze voor een natuurbegraafplaats, mocht de kist niet dicht met schroeven. Dus wij sloegen met houten deuvels en een hamer de deksel dicht. Wat een lawaai! Sorry Gijs! Zeiden we….haha, jij had er wel om kunnen lachen!
Je zou gezegd hebben ‘het is wat het is’…. Dat was zo’n beetje jouw mantra als iets niet helemaal liep zoals je zou willen. Kop d’r veur en doorgaan!
En dat is precies wat ik de afgelopen maanden heb gedaan, meebewegend op de golven van rouw, doorgaan!
Ter ere van jou, om jouw leven te vieren met dankbaarheid voor die prachtige bijna 21 jaren! Ik koester jouw aardse leven als een prachtig cadeau, zodat de glans er niet af gaat, maar het juist steeds mooier gaat stralen!
Omdat jij dat verdient! ❤️✨
Reactie plaatsen
Reacties